Gister was ik vol overgave aan het schoonmaken. Een gegeven wat niet vaak gebeurd en moest er goed gebruik van maken.
Ik bukte me en *plop* hoor ik, of was het *plons*.
NEEEEEEEEE
OOOOOOOO
Hoe kan dat nou?!?!?
HOE?!?!
Jep, telefoon in de emmer met sop!
Snel eruit gehaald.
Uit gedaan.
Uit elkaar gehaald.
Bakje gepakt.
Droge rijst erin.
Telefoon ertussen gepropt.
Nu maar afwachten of het goed droogt.
Vandaag zag ik op internet dat het in een luchtdichte bak gedaan moest worden.
Heb ik niet gedaan.
Normaal gesproken zou ik op mijn telefoon kijken. .........
Ik wilde een woordje leggen bij WordFeud.
Kan niet op mijn telefoon.
Ik wilde een betaling doen.
Kan niet op mijn telefoon.
WordOn.
Kan niet.
Bellen.
Kan niet.
Smsen.
Kan niet.
Whatsappen.
Kan niet.
* Zucht, ik mis dat ding*
Posts tonen met het label Ik bedoel maar. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ik bedoel maar. Alle posts tonen
dinsdag 19 maart 2013
woensdag 13 maart 2013
Een koffie graag, dat is toch niet zo moeilijk?!
Het gaat dan vaak zo;
KSP (KoffieShop Personeel): Goedemorgen/ middag/ avond kan ik u helpen.
Ik: Hallo, ik wil graag 2 grote cappucino en bij 1 cappucino een extra espresso.
KSP: Cappucino?
Ik: Ja.
KSP: Welk formaat?
Ik: Middel. (Ondertussen denk ik terug aan wat ik heb gezegd en verrek ik heb het allemaal toch in 1 zin gezegd...?)
KSP: 2 grote cappucino en slaat verwoed de kassa aan.
Ik; Bij 1 wil ik een extra espresso.
KSP: Een espresso?
Ik: Ja, toe-ge-voegd bij 1 van cappucino.
KSP: Espresso bij 1 cappucino erbij?
Ik: Ja.
KSP: U wilt dus 2 grote cappucino en bij 1 cappucino een extra espresso.
Zien jullie ondertussen de vraagtekens boven mijn hoofd staan, ik had het precies op die manier gezegd.
KSP: Wilt u wat te eten erbij?
Ik: Nee hoor, bedankt.
KSP: Een brownie? Een muffin? Een koek?
Ik: Nee, bedankt.
KSP: Weet u het zeker?
Ik: Ja, ik weet het zeker. (Ik probeer zo vriendelijk mogelijk te blijven en bedenk me dat ze hier training in krijgen om er voor te zorgen dat mensen wat meer nemen, ondertussen gaat door mijn hoofd 'IK WIL NIETS ETEN).
KSP: Ok.
De kassa rinkelt, ze gaan aan het werk.
Ik pak de cappucino's en vraag; In welke zit de extra espresso?
<Stilte>
KSP: Extra espresso?
Ik: Ja, ik heb een extra espresso gevraagd om bij 1 cappucino toe te voegen.
KSP: O. (Draait zich om naar collega, ze fluisteren en komt terug. Een vage glimlach op haar mond)
KSP: Het klopt.
Ik: Ja (NATUURLIJK KLOPT HET, wil ik uitschreeuwen)
KSP maakt een espresso en giet het bij mijn cappucino.
Koffie, het blijkt moeilijker te zijn dan we denken.
maandag 4 maart 2013
Brinner
Afgelopen zaterdag hadden we een feest. Schoonmoeder was 70 jaar geworden en dat wilde ze uitgebreid vieren in een zaaltje met allemaal familie en vrienden erbij.
Ik vermoed dat er in totaal tussen de 150 a 160 man aanwezig waren en het kan zelfs nog meer zijn. Maanden is ze bezig geweest met de voorbereidingen, het zaaltje, de catering, drinken en drank kopen, hapjes maken en laten maken.
Het resultaat mocht er zijn want het was supergezellig.
Veel neven, nichten, ooms en tantes van Man weer gezien. Veel gekletst en vaak gezegt 'We gaan snel een keer afspreken'.
Iets wat je al snel zegt wanneer je verschillende mensen en dan zeker familie waar je vroeger vaak mee omging weer ziet.
Vaak wordt er dan een keer een afspraak gemaakt en daarna is het weer maanden stil, totdat een bruiloft, begrafenis of een feest gegeven wordt.
Zo'n feest is leuk en gezellig maar absoluut niet mijn ding.
Dat geregel, alles zelf willen doen, omdat het goedkoper zou zijn, overal aan denken, mensen vragen of ze achter de bar willen staan en hapjes rond willen brengen.
Dan d'rbij vind ik het zonde van het geld.
Maar eerlijk is eerlijk schoonmoeder heeft genoten en daar gaat het om.
Nadat het feest was afgelopen hebben we nog opgeruimd en alles wat over was moest terug naar mijn schoonmoeder. Daar nog even gegeten en was nagepraat en vervolgens naar huis gegaan.
Doodmoe was iedereen.
Thuis gekomen met z'n 2en nog even nagepraat en tegen half 6 zijn wij ook ons bed in gedoken.
Gister een gat in de dag geslapen, geen wekker gezet en alle plannen die we hadden hebben we maar even on hold gezet. Tegen een uur of 3 was iedereen eruit en gedoucht om erachter te komen dat we eigenlijk helemaal geen eten in huis hebben. Ja, bami van de vorige avond, maar daar had ik echt geen trek in.
Dus hop naar de supermarkt, wat een heerlijkheid dat het gewoon open is.
Man heeft zich tegoed gedaan aan de bami en tegen een uur of 5 hadden de kinderen en ik een Brinner (Br(eakfast)/ (D)inner) op ons bord. Een lekker crossaintje, overbroodjes waarvan een paar met kaas, thee.
Dit alles lekker op de bank opgegeten met de tv aan.
Ontaarde ouders, ja hoor af en toe zijn we dat en het kan dan heerlijk zijn.
Ik vermoed dat er in totaal tussen de 150 a 160 man aanwezig waren en het kan zelfs nog meer zijn. Maanden is ze bezig geweest met de voorbereidingen, het zaaltje, de catering, drinken en drank kopen, hapjes maken en laten maken.
Het resultaat mocht er zijn want het was supergezellig.
Veel neven, nichten, ooms en tantes van Man weer gezien. Veel gekletst en vaak gezegt 'We gaan snel een keer afspreken'.
Iets wat je al snel zegt wanneer je verschillende mensen en dan zeker familie waar je vroeger vaak mee omging weer ziet.
Vaak wordt er dan een keer een afspraak gemaakt en daarna is het weer maanden stil, totdat een bruiloft, begrafenis of een feest gegeven wordt.
Zo'n feest is leuk en gezellig maar absoluut niet mijn ding.
Dat geregel, alles zelf willen doen, omdat het goedkoper zou zijn, overal aan denken, mensen vragen of ze achter de bar willen staan en hapjes rond willen brengen.
Dan d'rbij vind ik het zonde van het geld.
Maar eerlijk is eerlijk schoonmoeder heeft genoten en daar gaat het om.
Nadat het feest was afgelopen hebben we nog opgeruimd en alles wat over was moest terug naar mijn schoonmoeder. Daar nog even gegeten en was nagepraat en vervolgens naar huis gegaan.
Doodmoe was iedereen.
Thuis gekomen met z'n 2en nog even nagepraat en tegen half 6 zijn wij ook ons bed in gedoken.
Gister een gat in de dag geslapen, geen wekker gezet en alle plannen die we hadden hebben we maar even on hold gezet. Tegen een uur of 3 was iedereen eruit en gedoucht om erachter te komen dat we eigenlijk helemaal geen eten in huis hebben. Ja, bami van de vorige avond, maar daar had ik echt geen trek in.
Dus hop naar de supermarkt, wat een heerlijkheid dat het gewoon open is.
Man heeft zich tegoed gedaan aan de bami en tegen een uur of 5 hadden de kinderen en ik een Brinner (Br(eakfast)/ (D)inner) op ons bord. Een lekker crossaintje, overbroodjes waarvan een paar met kaas, thee.
Dit alles lekker op de bank opgegeten met de tv aan.
Ontaarde ouders, ja hoor af en toe zijn we dat en het kan dan heerlijk zijn.
woensdag 13 februari 2013
Kaptafel sores
Nu we zo bezig zijn met onze kamer wil ik alles goed en netjes op kunnen bergen. Dus ook mijn make-up. Het is niet mega veel maar ook niet heel weinig.
Er 1 vinden is niet zo makkelijk, ik ben namelijk, al maanden op zoek naar een kaptafel. Nou ja kaptafel is een groot woord, het moet iets zijn waar ik mijn makeup kwijt kan, me kan opmaken en waar het netjes is weggewerkt.
Ik hoef geen spiegel aan de wand, want het kan wel eens voor komen dat ik mijn lenzen niet in heb en moet ik de spiegel ongeveer een centimeter of 5 voor mijn ogen houden. Dit om te voorkomen dat ik alles overal naast smeer en als clown de deur uit ga.
Maar goed, ik ben dus op zoek.
Wanneer ik google, komt er wel iets naar voren.
Bovenstaande wordt het dus niet, de spiegel is handig, opbergruimte ook, maar benen in mijn nek niet.
Tja, leuk ding hoor, maar neemt nogal wat ruimte in en ik kan er niet heel veel kwijt. Ik ken mezelf (gelukkig maar) en weet nu al dat de bovenkant een verzamelplek wordt voor euh alles wat ik niet kwijt kan..
Ik wil niet krenterig zijn, maar het hoeft ook weer niet al te duur te zijn..
en zo gaat de zoektocht verder... en verder...
Marktplaats heb ik ook al afgezocht, maar neuh zit niet echt iets bij wat ik leuk vind, of mooi, of praktisch, of wat maar ook.
Zucht
Er 1 vinden is niet zo makkelijk, ik ben namelijk, al maanden op zoek naar een kaptafel. Nou ja kaptafel is een groot woord, het moet iets zijn waar ik mijn makeup kwijt kan, me kan opmaken en waar het netjes is weggewerkt.
Ik hoef geen spiegel aan de wand, want het kan wel eens voor komen dat ik mijn lenzen niet in heb en moet ik de spiegel ongeveer een centimeter of 5 voor mijn ogen houden. Dit om te voorkomen dat ik alles overal naast smeer en als clown de deur uit ga.
Maar goed, ik ben dus op zoek.
Wanneer ik google, komt er wel iets naar voren.
Bovenstaande wordt het dus niet, de spiegel is handig, opbergruimte ook, maar benen in mijn nek niet.
Ik wil niet krenterig zijn, maar het hoeft ook weer niet al te duur te zijn..
en zo gaat de zoektocht verder... en verder...
Marktplaats heb ik ook al afgezocht, maar neuh zit niet echt iets bij wat ik leuk vind, of mooi, of praktisch, of wat maar ook.
Zucht
donderdag 7 februari 2013
Tijdverdrijf
De afgelopen weken, die ondertussen al maanden zijn geworden, hebben wij het druk in ons huis. We zijn bezig alles opnieuw te doen. Nieuw behang, alles verven, de trap heeft echt onderhoud nodig en ga zo maar door.
Daardoor zitten onze avonden vol met, alles afplakken, schuren van de muren (alles moet mooi glad van Man), vervolgens gaten vullen, weer afplakken en schuren. Van de week is het de bedoeling dat er niet meer geschuurd hoeft te worden, maar dat het behang op de muren kunnen. (Eindelijk).
Het duurt allemaal al erg lang maar dat komt omdat we het 'tussendoor' doen. Vaak kunnen we niet een heel weekend er voor vrij maken, omdat er ook andere dingen gedaan moeten worden. We proberen het wel, maar dan heeft iemand anders een huis gekregen en of Man wil helpen, dan ga ik met mijn moeder weg, de kinderen hebben we natuurlijk ook nog en daar moet toch ook aandacht aan gegeven worden of er staat wat anders op stapel. Het lijkt wel alsof er altijd wel iets is om te doen waardoor het huis op de 2e plaatst komt.
Zodoende hebben we besloten meer in de avonden te doen, dan kunnen we elke dag een beetje doen. Het is soms niet veel, maar dan wordt er tenminste wat gedaan. Tel daarbij op dat Man en ik samen tegen een uur of 21:00 Insanity doen en de avonden zijn gevuld.
Dan d'rbij komt er altijd iets bij. Van de week hebben we ein-de-lijk fietsen gekocht, wat voor ons weer inhoudt dat de schuur uitgemest moet worden. Een klusje die we graag overslaan, maar er moet toch echt ruimte gemaakt worden voor vier fietsen.
De momenten dat we dan even niets te doen hebben, zijn heerlijk. Op woensdagavond zorgen we dat we om 20:00 klaar zijn met alles, of we slaan een dag over. Dan wil man graag Ultimate Survival kijken en ik Criminal Minds. Dit zijn enige series die we echt volgen. Verder kijken we ook wel naar Masterchef, maar wanneer ik dat mis vind ik het geen probleem.
Maar goed, ik wilde het eigenlijk hebben over tijdverdrijf. Hoewel dit al voldoende is, is het ook wel eens lekker wanneer ik niets te doen heb en (zeer belangrijk) er niemand om me heen draalt. Dit gebeurd meestal op zondagochtend, wanneer de rest nog op 1 oor ligt.
Ik ga dan naar beneden, zet een koffie en ga een beetje surfen, pak een boek of zet de tv aan. Het komt echter ook wel voor dat ik op de laptop een serie ga bekijken. Ik vind het verschrikkelijk om 1x per week naar een aflevering van een serie te kijken om vervolgens een week te wachten.
Omdat ik ten eerste moet onthouden wanneer het ook alweer op tv komt en ten tweede te ongeduldig ben om erop te wachten en zeker wanneer er iets gebeurd. Zo heb ik rond kerst 2 jaar geleden. de hele serie Brothers & Sisters gekeken, alle vijf seizoenen.
Ben ik een paar maanden geleden begonnen met Once upon a time en Dochter had Pretty Little Liars gedownload. Dat laatste is een tienerserie, maarre is toch ook leuk om naar te kijken.
Er zit wel een nadeel aan vast, ik denk vaak 'Nog eentje kijken' om er vervolgens achter te komen dat het al de vierde is.
Heerlijk die momenten wanneer niemand om me heen is en ik even mijn tijd kan indelen hoe ik het wil en ik even niets hoef te doen!
Daardoor zitten onze avonden vol met, alles afplakken, schuren van de muren (alles moet mooi glad van Man), vervolgens gaten vullen, weer afplakken en schuren. Van de week is het de bedoeling dat er niet meer geschuurd hoeft te worden, maar dat het behang op de muren kunnen. (Eindelijk).
Het duurt allemaal al erg lang maar dat komt omdat we het 'tussendoor' doen. Vaak kunnen we niet een heel weekend er voor vrij maken, omdat er ook andere dingen gedaan moeten worden. We proberen het wel, maar dan heeft iemand anders een huis gekregen en of Man wil helpen, dan ga ik met mijn moeder weg, de kinderen hebben we natuurlijk ook nog en daar moet toch ook aandacht aan gegeven worden of er staat wat anders op stapel. Het lijkt wel alsof er altijd wel iets is om te doen waardoor het huis op de 2e plaatst komt.
Zodoende hebben we besloten meer in de avonden te doen, dan kunnen we elke dag een beetje doen. Het is soms niet veel, maar dan wordt er tenminste wat gedaan. Tel daarbij op dat Man en ik samen tegen een uur of 21:00 Insanity doen en de avonden zijn gevuld.
Dan d'rbij komt er altijd iets bij. Van de week hebben we ein-de-lijk fietsen gekocht, wat voor ons weer inhoudt dat de schuur uitgemest moet worden. Een klusje die we graag overslaan, maar er moet toch echt ruimte gemaakt worden voor vier fietsen.
De momenten dat we dan even niets te doen hebben, zijn heerlijk. Op woensdagavond zorgen we dat we om 20:00 klaar zijn met alles, of we slaan een dag over. Dan wil man graag Ultimate Survival kijken en ik Criminal Minds. Dit zijn enige series die we echt volgen. Verder kijken we ook wel naar Masterchef, maar wanneer ik dat mis vind ik het geen probleem.
Maar goed, ik wilde het eigenlijk hebben over tijdverdrijf. Hoewel dit al voldoende is, is het ook wel eens lekker wanneer ik niets te doen heb en (zeer belangrijk) er niemand om me heen draalt. Dit gebeurd meestal op zondagochtend, wanneer de rest nog op 1 oor ligt.
Ik ga dan naar beneden, zet een koffie en ga een beetje surfen, pak een boek of zet de tv aan. Het komt echter ook wel voor dat ik op de laptop een serie ga bekijken. Ik vind het verschrikkelijk om 1x per week naar een aflevering van een serie te kijken om vervolgens een week te wachten.
Omdat ik ten eerste moet onthouden wanneer het ook alweer op tv komt en ten tweede te ongeduldig ben om erop te wachten en zeker wanneer er iets gebeurd. Zo heb ik rond kerst 2 jaar geleden. de hele serie Brothers & Sisters gekeken, alle vijf seizoenen.
Ben ik een paar maanden geleden begonnen met Once upon a time en Dochter had Pretty Little Liars gedownload. Dat laatste is een tienerserie, maarre is toch ook leuk om naar te kijken.
Er zit wel een nadeel aan vast, ik denk vaak 'Nog eentje kijken' om er vervolgens achter te komen dat het al de vierde is.
Heerlijk die momenten wanneer niemand om me heen is en ik even mijn tijd kan indelen hoe ik het wil en ik even niets hoef te doen!
dinsdag 5 februari 2013
Handtas 'houding' commentaar
Afgelopen weekend waren we met z'n allen boodschappen aan het doen. Niets mis mee en best gezellilg. We staan ergens te kijken en ineens hoor ik Zoon zeggen; 'Mam, hou je tas anders vast. Je bent geen 13 meer'.
Ik kijk naar mijn tas en hoe ik het vast heb. Ik vind dat ik het op een normale manier vasthoud, maar Zoon is het daar niet mee eens. Hij vertelde me nog een keer, dat alleen 'tieners' op die manier hun tas vasthouden. Tot overmaat van ramp, hoorde Dochter het gesprek en begon zich er ook mee te bemoeien.
Ik moest het maar over mijn schouder doen, want dit hoort niet hoorrrr..... (en dan volgt er ook nog eens een lange RRR, om de nadruk er op te leggen). Ik ben namelijk al oud, moeder en tot overmaat van ramp hun moeder, dus hoe durf ik.
Rollende ogen benadrukken hun mening nog even en het gezucht wat volgt geeft aan dat het heel vervelend is.
Aangezien ik geen gekke Henkie ben, heb ik het maar genegeerd en aangegeven dat hun gedachtengang niet euh geheel klopt.
Nu was ik net aan het surfen, jawel over een handtas, en wat blijkt.
De verschillende manieren van vasthouden is onderzocht! Wie had dat ooit gedacht.
Ik niet.
Maar laten we eerlijk zijn, ze onderzoeken de meest vreemde dingen tegenwoordig. Ik las een een keer een onderzoek over gapende schildpadden... Tja, wat maakt het uit hoevaak en waarom die schildpadden gapen. Iedereen gaapt dus waarom een schildpad niet.
Maar goed, die handtas.
Hij blijkt dat wanneer je je handtas bij je schouder vasthoudt, dat het macht uit schreeuwt. Zo had ik de tas dus vast....en wat blijkt dat schreeuwt om macht.
Rond een schouder, geeft gebrek aan controle aan. Zo heb ik mijn tas niet vaak omdat het vervelend is, de tas glijdt altijd van mijn schouder af en ik irriteer me er mateloos aan.
Ik heb mijn tas vaak zijdelings, zodat ik het ding niet hoef vast te houden. Dat vind ik het makkelijkst, ik heb er geen last van en alles is bij de hand, zonder dat ik iets hoef los te laten. Het onderzoek geeft aan; Gemakkelijk. Dat vind ik ook want het is gemakkelijk, wanneer ik verder lees staat er .... vaak bij jonge vrouwen. Need I say more?!
Dus ik schreeuw macht uit of ik ben een jonge vrouw, volgens het onderzoek.
Mijn conclusie? Wat maakt het uit hoe je je tas draagt, zolang het maar gemakkelijk is!
Ik kijk naar mijn tas en hoe ik het vast heb. Ik vind dat ik het op een normale manier vasthoud, maar Zoon is het daar niet mee eens. Hij vertelde me nog een keer, dat alleen 'tieners' op die manier hun tas vasthouden. Tot overmaat van ramp, hoorde Dochter het gesprek en begon zich er ook mee te bemoeien.
Ik moest het maar over mijn schouder doen, want dit hoort niet hoorrrr..... (en dan volgt er ook nog eens een lange RRR, om de nadruk er op te leggen). Ik ben namelijk al oud, moeder en tot overmaat van ramp hun moeder, dus hoe durf ik.
Rollende ogen benadrukken hun mening nog even en het gezucht wat volgt geeft aan dat het heel vervelend is.
Aangezien ik geen gekke Henkie ben, heb ik het maar genegeerd en aangegeven dat hun gedachtengang niet euh geheel klopt.
Nu was ik net aan het surfen, jawel over een handtas, en wat blijkt.
De verschillende manieren van vasthouden is onderzocht! Wie had dat ooit gedacht.
Ik niet.
Maar laten we eerlijk zijn, ze onderzoeken de meest vreemde dingen tegenwoordig. Ik las een een keer een onderzoek over gapende schildpadden... Tja, wat maakt het uit hoevaak en waarom die schildpadden gapen. Iedereen gaapt dus waarom een schildpad niet.
Maar goed, die handtas.
Hij blijkt dat wanneer je je handtas bij je schouder vasthoudt, dat het macht uit schreeuwt. Zo had ik de tas dus vast....en wat blijkt dat schreeuwt om macht.
Rond een schouder, geeft gebrek aan controle aan. Zo heb ik mijn tas niet vaak omdat het vervelend is, de tas glijdt altijd van mijn schouder af en ik irriteer me er mateloos aan.
Ik heb mijn tas vaak zijdelings, zodat ik het ding niet hoef vast te houden. Dat vind ik het makkelijkst, ik heb er geen last van en alles is bij de hand, zonder dat ik iets hoef los te laten. Het onderzoek geeft aan; Gemakkelijk. Dat vind ik ook want het is gemakkelijk, wanneer ik verder lees staat er .... vaak bij jonge vrouwen. Need I say more?!
Dus ik schreeuw macht uit of ik ben een jonge vrouw, volgens het onderzoek.
Mijn conclusie? Wat maakt het uit hoe je je tas draagt, zolang het maar gemakkelijk is!
Abonneren op:
Posts (Atom)









